Newsy

Powidoki: Linda, jakiego nie znacie – TOP 7 ról niepodobnych do Franza Maurera

Mówisz „twardy facet” i myślisz: Bogusław Linda. Racja, jego aktorskie emploi jest dość wyraziste. Ale nie sądźcie po pozorach. Linda zagrał też role, o które byście go nie podejrzewali.

Spójrzcie na jego filmografię: gangster „Babcia:, podinpektor Kaszowski, esbek Mietek, naczelnik Ugro, Szeryf, „Dżoker”, „Ptasior”, prezes firmy, zawodowy morderca Alex, gangster „Cyna”, polski agent w Iraku, major Keller, Franz Maurer, Porucznika Arek. Cóż za fascynująca litania twardzieli!


W 1995 roku pisano o nim, że żaden krytyk nie może odmówić mu talentu, a jednocześnie udała mu się sztuka niezwykła: potrafił przejść granicę pokoleń. Kiedyś - niespokojny, zbuntowany - był idolem pokolenia „Solidarności”. A teraz - coraz bardziej cyniczny - jest bożyszczem następnej generacji widzów. Miniony rok jak w soczewce pokazuje słuszność tej tezy. Z jednej strony – nieobliczalny gangster w „Pitbullu. Nowych Porządkach”. Z drugiej: Władysław Strzemiński – antysystemowy artysta w „Powidokach” Wajdy. Specjalnie dla Was poniżej topka siedmiu ról Lindy, którego nigdy nie skojarzylibyście z legendarnym Franzem Maurerem z „Psów” Pasikowskiego.

 
1.    Przypadek (1981)
Były dwie przełomowe daty w karierze Bogusława Lindy. Druga z nich to rok 1988 i rola w debiutanckim filmie Pasikowskiego „Kroll”, która uczyniła z Lindy gwiazdę kina akcji. Siedem lat wcześniej był pierwszy przełom – rola Witka Długosza, którego obserwujemy w różnych wersjach jego życiorysu jest majstersztykiem Kieślowskiego. Nie byłoby tego filmu, gdyby nie rewelacyjny Linda.

2.    Kobieta Samotna (1981)
W tym samym roku Linda zagrał pierwsze skrzypce w innym ważnym filmie kina moralnego niepokoju. Wizja miłości skazanej na klęskę stworzona w duecie z Marią Chwalibóg w filmie Agnieszki Holland do dziś jest źródłem zasłużonych ochów i achów krytyków i widzów.

3.    Jańcio Wodnik (1993)
Na początku lat dziewięćdziesiątych wydawało się, że Linda przylgnął do ról twardzieli. Jednak mała, acz wyrazista rola Sztukimistrza Stygmy w kultowym filmie Jana Jakuba Kolskiego przypomniała o jego niezwykłym talencie dramatycznym i komediowym.

4.    Tato (1995)
Polska „Sprawa Kramerów”. Film znienawidzony przez feministki – Dorota Segda, z którą spór o dziecko toczy tytułowy „tato”, przedstawiona jest tu tak demonicznie, że mogłaby na tej samej nucie grać Matkę Joannę od Aniołów. Mimo brawurowej kreacji Segdy, Linda nie pozostaje w tyle – jego postać oddaje wszystkie niuanse rodzinnego dramatu.

5.    Pan Tadeusz (1999)
O obsadę dwóch kolejnych filmów, o których powiemy, toczono zażarte ogólnonarodowe dyskusje. Linda w roli Księdza Robaka? Pokornego wichrzyciela, sumienia narodu? Ze swoim esbeckim emploi? Aktor ponownie zamknął usta wszystkim krytykom.

6.    Quo Vadis? (2001)
Rola Petroniusza też miała być porażką Lindy, a jednak okazała się jednym z niewielu jasnych punktów w dość nieudanym filmie Kawalerowicza.

7.    Powidoki (2016)
Ostania rola w ostatnim filmie Wajdy to powrót na drogę aktorstwa dojrzałego, wysublimowanego, najwyższej próby. Twarz Lindy zawsze będzie twarzą twardziela, ale gdy ozdabia się nią postać człowieka wrażliwego, nieprzejednanego i wiernego ideałom, wszystko cały czas jest na swoim miejscu. Nie tylko nie ma dysonansu, ale wszystko pasuje jak ulał.

Powidoki

Dramat Biograficzny Od lat: 13 100 min

Więcej o filmie
Komentarze

Dodaj swój komentarz do Powidoki: Linda, jakiego nie znacie – TOP 7 ról niepodobnych do Franza Maurera

Aby dodać komentarz, zaloguj się lub zarejestruj.

komentarze|0

Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.