Newsy

"Zew krwi": o psie, który wrócił do źródeł.

To nasz hit ostatnich tygodni dla szkół. Adaptacja bodaj najpopularniejszej z książek „najbardziej poczytnego amerykańskiego autora świata” (E. L. Doctorow). W głównej „ludzkiej” roli ikona Kina Nowej Przygody, a za kamerą reżyser i scenarzysta „Jak wytresować smoka” i „Krudów”. Do tego ekscytujące połączenie epickiej realizacji, fantastycznych zdjęć i niezwykłego pietyzmu animacji komputerowej.

Przedstawiamy artykuł z najnowszego numeru Kalendarium Nauczyciela. Jeśli jeszcze nie posiadacie Państwo swojego egzemplarza zachęcamy do kontaktu ze Specjalistą ds. Kluczowych Klientów w Państwa kinie.

Chłopięcy świat

Autor „Zewu krwi”, Jack London, prowadził niezwykle barwne życie. To swoisty paradoks, że jego książki, tętniące witalnością, pasją przygody i pragnieniem społecznej sprawiedliwości, być może nie oddają całego bogactwa biograficznej różnorodności, którą London obdzielić mógłby tuziny dziewiętnastowiecznych awanturników: traperów, obieżyświatów, wagabundów. Odziaływanie pisarza, nazywanego czasem najbardziej wpływowym literatem swoich czasów, widać do dziś: jeden z dorosłych bohaterów filmu „Poznajmy się jeszcze raz” zaczytuje się „Martinem Edenem” – powieścią-manifestem Londona, triumfy święci psiarskie kino, którego London mógłby być ojcem chrzestnym, zaś chęć ucieczki od miejskiego zgiełku i rozczarowanie kondycją ludzkości towarzyszy wielu krytycznie patrzącym na rzeczywistość jednostkom. London swoim pisarstwem zbudował łobuzerską mitologię złożoną z mozaiki elementów: buntu wobec niesprawiedliwości, imperatywu wolności, wnikliwości i empatii wobec innych oraz tężyzny fizycznej – mitologię z jednej strony odwołującą się do europejskiej starożytnej idei kalokagatii, z drugiej – do mądrości rdzennej ludności amerykańskiej.

Na północy bez zmian

Co tu najbardziej pociąga? Co powoduje, że czytelnicy z wypiekami na twarzy wsiąkają w fabuły książek, a po wielu latach wskazują na nie jak na drogowskazy, które skierowały ich życie na nowe tory? Świat Londona to połączenie Dzikiego Zachodu i dalekiej północy. To świat prostych reguł, w którym do minimum ogranicza się niuanse. W obliczu pierwotnych zagrożeń, takich jak surowe warunki atmosferyczne, bezlitosne żywioły czy nieskażona miłosierdziem ludzka nikczemność, można czytać to jako zaletę. Uczciwość, lojalność, empatia. Zimna krew, silne serce, harda mina, twarda pięść. Unaocznienie tych moralnych wektorów następuje w cyklu niesamowitych, a jednocześnie autoryzowanych biografią samego pisarza przygód ludzi i zwierząt, przy czym w przypadku tych ostatnich umiejętność personifikacji wychodzi daleko poza jej definicyjny wymiar. Książki i ekranizacje książek Londona mają tym samym niezwykłą moc edukacyjną. Wskazują na godne podziwu postacie, wspaniałe metamorfozy dziejące się na tle spektakularnych dekoracji, na niebotyczne możliwości, do jakich zdolna jest niemal każda istota (nie tylko) ludzka. Prostota przekazu nie stoi w sprzeczności z jego głębokim sensem i wnikliwą obserwacją.

Powrót

Twórczość Londona jest też opowieścią o Tajemnicy – składa się na nią wsłuchiwanie się w rytm pór roku, najgłębiej rozumiana empatia dla innych istot, próba rozpoznania życia jako czegoś więcej niż narodziny, starzenie się i śmierć. Kluczową rolę odgrywa tu przyroda. Przyroda, dzięki której człowiek jest zdolny przejść na wyższy stopień świadomości, dotknąć istoty bytu, na granicy przeżycia religijnego. To stan swego rodzaju epifanii doświadczanej w kontakcie z niezmierzoną potęgą gór czy obrywającymi skalne klify falami oceanu – mający zresztą swoją wspaniałą tradycję w kulturze europejskiej.

Buck, udomowione zwierzę, które ten dom traci i ląduje na dalekiej północy, staje się naszymi oczami i uszami. Tam, w surowych warunkach, niemal każde przeżycie potęguje w psiej duszy jakiś deficyt. Czym jest tytułowy zew krwi? Dosłownie – nawoływaniem się wilków. Ale poza dosłownością? Czy nie jest to w gruncie rzeczy chęć powrotu do źródeł, do prastarego porządku rzeczy, do czasów pokory, gdy przyroda dominowała nad człowiekiem, a nie człowiek nad nią? Co „Zew krwi” może zaoferować współczesnemu młodemu widzowi i czytelnikowi? Całe spektrum refleksji, inspiracji i wskazówek – zaś nauczycielowi użyteczne narzędzie do zajęć wychowawczych, polonistycznych oraz poruszających wątki historyczne, geograficzne i przyrodnicze. 

Zew krwi

Zew krwi

Familijny Przygodowy Od lat: 10 100 min

Więcej o filmie
Komentarze

Dodaj swój komentarz do "Zew krwi": o psie, który wrócił do źródeł.

Aby dodać komentarz, zaloguj się lub zarejestruj.

komentarze|0

Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.