Newsy

„Nimfomanka cz. II”: Granice sztuki i seksualności

W tej części bohaterka postanawia siłą obudzić w sobie pożądanie.

Joe (Charlotte Gainsbourg), tytułowa nimfomanka, przestaje odczuwać przyjemność podczas seksu - tak kończy się pierwsza część kontrowersyjnego filmu twórcy „Melancholii”. W drugiej odsłonie bohaterka kontynuuje opowieść o swoim życiu determinowanym przez seksualność. Jej słuchacz Seligman (Stellan Skarsgård) zaś, który - jak pamiętamy - znalazł ją w zaułku pobitą do nieprzytomności, dalej służy naukowym komentarzem. Mamy np. lekcję historii o rozłamie w chrześcijaństwie na Kościół wschodni i zachodni, czy wyjaśnienie skąd wzięła się nazwa węzeł Prusika. Wstawki erudycyjne mieszają się tu więc z golizną i rozpustą. Jeśli jesteśmy już zaś przy węzłach, Joe postanawia siłą obudzić w sobie pożądanie, które w niej obumarło. W tym celu zgłasza się do tajemniczego K (Jamie Bell), który poddaje chłoście swoje klientki przy pomocy wszelakiego rodzaju biczów i szpicrut.

Takich upokarzających, a jednocześnie niezbędnych do funkcjonowania dla bohaterki chwil jest w „Nimfomance” na pęczki. Niektóre wywołują zażenowanie, inne śmiech, jak scena, w której Joe uprawia seks z nieznajomymi czarnymi mężczyznami, którzy nie mogą się zdecydować, jaką przyjąć pozycję. Owe sytuacje mają uzmysłowić widzom bezradność bohaterki wobec pragnień. Kobieta nie potrafi nad sobą zapanować. Von Trier pokazuje także społeczną reakcję na zachowanie Joe. Szefowa w pracy zmusza ją do wzięcia udziału w terapii grupowej. Pytanie jakie zaczyna się samo nasuwać brzmi: a jak ocenilibyśmy poczynania Joe, gdyby była mężczyzną? Czy nasza ocena byłaby równie surowa?

Artystyczna forma, w jaką reżyser ubrał swoje najnowsze dzieło jest oryginalna i zaskakująca, momentami genialna w swojej prostocie, jednocześnie cyniczna i pełna sytuacyjnego humoru, lecz nie zawsze uzasadniona. Czy rzeczywiście do przekazania owej treści von Trier potrzebował sztucznych wagin i zbliżeń na organy płciowe aktorów z filmów pornograficznych w roli dublerów? A przecież do kin trafiła ocenzurowana wersja „Nimfomanki”, natomiast nieocenzurowane pięć i pół godziny zobaczą dopiero uczestnicy tegorocznego festiwalu w Berlinie...

„Nimfomanka cz. II”, reż. Lars von Trier, wyst. Charlotte Gainsbourg, Stellan Skarsgård, Shia LaBeouf, Willem Dafoe, Jamie Bell, Connie Nielsen, Uma Thurman, Christian Slater     

Jerzy Wasowski

Melancholia

Melancholia

Dramat Thriller Katastroficzny Od lat: 15 130 min

Więcej o filmie
Komentarze

Dodaj swój komentarz do „Nimfomanka cz. II”: Granice sztuki i seksualności

Aby dodać komentarz, zaloguj się lub zarejestruj.

komentarze|0

Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.