„Iron Sky”: Naziści z Księżyca

Już sama historia powstania fińsko-niemiecko-australijskiej koprodukcji, abstrahując od jej poziomu artystycznego, jest szalenie interesująca. Otóż, po raz pierwszy na taką skalę w procesie tworzenia obrazu wzięli udział zwykli śmiertelnicy. Każdy, kto miał na to ochotę mógł się podzielić z twórcami - poprzez m.in. portal Facebook i stronę internetową filmu - swoimi pomysłami. A także dołożyć się do budżetu produkcji lub ją zareklamować. Internauci chcący zainwestować własne środki w „Iron Sky” wpłacali minimum tysiąc euro, aż do momentu uzbierania łącznej kwoty 900 tysięcy euro.

Ktoś powie, że ta gigantyczna burza mózgów do niczego ciekawego nie mogła doprowadzić. Wspólne dzieło tak wielu osób musi być przecież pozbawione znamion indywidualizmu i charakteru. Nie oszukujmy się jednak, fani mieli zapewne tylko powierzchowny wkład w powstawanie scenariusza. Pod uwagę zostały wzięte co najwyżej ich sugestie dotyczące imion bohaterów, czy pomysły na wygląd kosmicznej bazy. Widać natomiast, że twórcy od początku do końca realizowali spójną i przemyślaną wizję.

Nie zmienia to jednak faktu, że po przeczytaniu synopsisu, wciąż można mieć obawy co do jakości tego przedsięwzięcia. Planujący inwazję na Ziemię, ocaleli z II wojny światowej naziści mający swoją siedzibę na Księżycu, to na szczęście tylko pierwsza warstwa filmu. Za nią kryje się zaś prawdziwe przesłanie obrazu, szydzące z głupoty amerykańskich władz (USA rządzi kobieta łudząco podobna do Sarah Palin, która skłonna jest wywołać wojnę, by ponownie wygrać wybory) oraz międzynarodowej polityki mocarstw, która opiera się na ukrywaniu niewygodnej prawdy. W „Iron Sky” nie brakuje też inteligentnych odniesień do historii oraz zabawnych nawiązań do klasyki filmu. Gorąco polecam.

„Iron Sky”, reż. Timo Vuorensola, wyst. Julia Dietze, Götz Otto, Christopher Kirby, Peta Sergeant, Stephanie Paul, Udo Kier

Jerzy Wasowski